Exit tax od stycznia 2019. Co trzeba wiedzieć?

Chcielibyśmy zwrócić uwagę na przepisy dotyczące tzw. podatku od wyjścia (ang. exit tax), które z dużym prawdopodobieństwem zostaną wdrożone do polskiego porządku prawnego 1 stycznia 2019 r. w ramach nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), i które to przepisy mogą mieć wpływ na sytuację podatkową podmiotów zagranicznych prowadzących działalność gospodarczą w Polsce.

Należy pamiętać, że exit tax dotyczy wszystkich firm, które zdecydują się na przeniesienie z Polski do innego kraju składników należącego do nich majątku (w tym przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części), pozbawiając tym samym polski organ skarbowy wpływów z podatku (np. od sprzedaży takiego majątku - tzw. podatku od niezrealizowanych zysków). Podstawę opodatkowania ma stanowić hipotetyczny zysk spółki liczony jako różnica pomiędzy wartością rynkową jej aktywów majątkowych, a ich wartością podatkową, tj. niezamortyzowany koszt nabycia takich aktywów. W przypadku osób prawnych stawka podatku ma wynosić 19% podstawy opodatkowania.

Należy zauważyć, że exit tax nie jest wyłącznie inicjatywą rządu polskiego, jako że został skutecznie wprowadzony w życie mocą unijnej dyrektywy z 2016 r. o zwalczaniu uchylania się od opodatkowania (zwanej też: ATAD). Dyrektywa ATAD winna zostać zaimplementowana w krajach UE do końca 2019 roku.

Przypadki, w których będzie miał zastosowanie exit tax zostały ogólnie uwzględnione w dyrektywie ATAD i znajdują odzwierciedlenie w polskich ustawach, tj. ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych:

1) przeniesienie przez polskiego rezydenta aktywów do tej pory związanych z działalnością prowadzoną w Polsce do jego stałego zakładu w innym państwie;

2) przeniesienie przez podatnika niebędącego polskim rezydentem aktywów do tej pory związanych z działalnością prowadzoną w Polsce do kraju jego rezydencji lub do jego stałego zakładu w innym państwie;

3) przeniesienie przez podatnika niebędącego polskim rezydentem działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce w formie stałego zakładu do innego państwa;

4) zmiana rezydencji podatkowej przez rezydenta polskiego, w wyniku której polski organ skarbowy traci prawo do opodatkowania dochodu ze sprzedaży majątku posiadanego przez podatnika w związku z przeniesieniem miejsca jego rezydencji, siedziby lub zarządu do innego państwa.

Mając powyższe na uwadze, wygląda na to, że podatek od niezrealizowanych zysków zasadniczo dotyczy przypadków transgranicznego transferu aktywów "w ramach tego samego podatnika".

Choć trudno przewidzieć, w jaki sposób nowe przepisy dotyczące podatku od wyjścia będą stosowane przez polski organ skarbowy, to na pierwszy rzut oka trudno sobie wyobrazić, w jakim zakresie podatek od niezrealizowanych zysków mógłby dotyczyć typowych pożyczkobiorców w umowach pożyczek w sektorze nieruchomości.

W przypadku jakichkolwiek dalszych pytań prosimy o kontakt mailowy na adres patrycja.zdanowicz-pastuszak@bsjp.pl lub rafal.lewandowski@bsjp.pl.