W dzisiejszej publikacji przywołamy ciekawe tezy, które wyraził skład orzekający Sądu Najwyższego w odniesieniu do kwestii urządzenia zbliżonego do urządzenia, które jest już chronione patentem. Całość oparta została o wyrok Sądu Najwyższego 7 sędziów z dnia 12 marca 1987 r., sygn. akt: III PRN 5/86 – zw. dalej: „wyrok SN”.
Istotne tezy SN, o których warto jest wiedzieć z punktu widzenia praktycznego:
- „Twórcy wynalazku przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 98 ust. 1 ustawy o wynalazczości, jeżeli wynalazek jest stosowany. Stosowaniem zaś pracowniczego projektu wynalazczego, w rozumieniu wymienionego wyżej przepisu, jest - co prawidłowo przyjął Sąd Najwyższy w zaskarżonym wyroku – urzeczywistnienie wynalazku polegającego na wytworzeniu urządzeń zawierających elementy objęte zastrzeżeniem patentowym (art. 16 ustawy o wynalazczości, uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 23.VI.1977 r. V PZP 1/77, wyrok Sądu Najwyższego z 24.XI.1978 r., IV PR 288/78). Wykorzystanie natomiast tylko niektórych środków lub operacji technicznych przewidzianych w zastrzeżeniach patentowych nie jest stosowaniem wynalazku i z tego tytułu nie przysługuje twórcy wynagrodzenie. Do tego zapatrywania Sądu Najwyższego skarżący w ogóle się nie ustosunkował, a ono w istocie przesądza o zasadności roszczenia objętego sporem bez wnikania do istoty wynalazku, ponieważ wbrew twierdzeniom skarżącego istotne są wszystkie zastrzeżenia patentowe, a do rozróżnienia zastrzeżeń patentowych w oparciu o kryterium istotności brak jest podstaw.” – tak wyrok SN;
- „Zbudowanie urządzenia zbliżonego do chronionego patentem, nie zawierającego jednak w pełni rozwiązań objętych zastrzeżeniami patentowymi nie jest stosowaniem wynalazku i nie przysługuje twórcy z tego tytułu wynagrodzenie.” – tak wyrok SN.
Pamiętajmy oczywiście, że jest to wyrok, który zapadł prawie 40 lat temu, zmieniło się otoczenie prawne, przepisy (m.in. obowiązuje aktualnie ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej), jednakże tezy te, w dalszym ciągu pozostają aktualne. Warto jest zwrócić również uwagę, że „w dzisiejszych czasach” sądy powołują się na przedmiotową wykładnię – m.in. – wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2021 r., sygn. akt: XXII GW 222/20 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 1997 r., sygn. akt: I PKN 14/97.
W razie jakichkolwiek pytań związanych z powyższą materią zapraszamy do kontaktu z mec. Maciejem Prusakiem maciej.prusak@bsjp.pl).